EFTELING

De kids hadden vandaag vrij vanwege een studiedag van de leerkrachten. Nou is het altijd fijn als die leraren slimmer van zo’n dagje worden maar mij ging het vooral om de vrije dag hahaha.
Ik wist het namelijk al een poosje en ik had verzonnen om naar de Efteling te gaan. Rond deze tijd is het namelijk niet zo druk, niet zo heet en dus best uit te houden.
De meiden zijn gisteravond zelfs zonder tegensputteren naar bed gegaan (Betrapt! Nu weet ik dat ze ook kunnen gaan slapen zonder dat gemopper).
Vanmorgen heb ik ze uit bed gehaald en ben zelf snel het proviand in de rugzak gaan doen. Het was weer duidelijk…het was weer genoeg om me een breuk te slepen met al dat lekkers. Maar goed, het kasverschil dat je overhoudt vanwege zelfmeegebrachte spullen tegenover de Eftelingversnaperingen heelt veel wonden hahaha…

Iets na 9 uur hadden we de trein en om 10 uur waren we er dan. De Efteling. Het heeft toch altijd wel iets he? Komen we het park in, komen we meteen een klasgenootje van Steffie tegen , die hadden natuurlijk hetzelfde gedacht en later kwamen we nog enkele schoolgenootjes tegen. (Dat is ook zo maf eigenlijk…dat park is zo groot en steeds kom je dezelfde gezichten tegen. Nou heb ik het niet over die klasgenoten maar ook over bepaalde mensen die ik in een attractie zat te bestuderen of zoiets…dan zie je ze later weer terug.)

Het mooiste was dat Michelle, normaal gesproken een beetje bang van alles dat snel en nieuw voor haar is, zich nu door mij liet overhalen om in te stappen. Dat kwam eigenlijk omdat we bij die oude carroussel stonden en Stef graag erin wilde. Michelle niet. Tja dan heb je een probleem want de ene wil niet alleen en de ander wil niet alleen wachten. Hmmm…en tja, wie heeft dan het recht van de sterkste? Michelle wilde eerst kijken hoe hard die carroussel ging en ik zag de bui al hangen. Want als je zo kijkt lijkt het giga snel terwijl dat helemaal niet zo is als je er in zit. Dus ik stapte gewoon op dat ding af, en zij moest wel mee hihi. Nou is het mooiste dat ze zat te genieten van het rondje en bij het einde stond ze alweer bij het begin om opnieuw plaats te nemen. Dat ging dus met een paar andere attrakties ook zo. Heerlijk om te zien dat ze zo’n zelfvertrouwen kreeg.

Om een kort verhaal lang te houden (grinnik…) zal ik nog even vertellen dat het geweldig was dat het niet druk was want bij sommige dingen mochten we gewoon blijven zitten of liepen we terug naar het begin om weer deel te nemen aan de attraktie.

Ook het weer had zijn best gedaan. Pas om half 5 is het zacht gaan motregenen. Daar heb je onder die bomen weinig last van. (Pas toen we hier in de stad terugkwamen werden we getrakteerd op een flinke regenbui.)

We namen de bus terug naar Tilburg om 5 uur…al die tijd waren we In de Efteling geweest!

Het was een supergeslaagde dag maar au au wat waren mijn voetjes blij dat ze uit de laarzen konden!!!

Advertenties

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2012. Bookmark de permalink .

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s