Zweethok

Gisteren was het weer zover, ik moest naar het zweethok op school. Michelles klas had een optreden. Ik heb er al eens eerder over geschreven.
In het kort komt het er op neer dat de helft van school dan voor de ouders op gaat treden. De andere helft van school komt dan de volgende keer aan de beurt. We staan dan met z’n allen op elkaar gepropt in de gymzaal. Met de kinderen die ook moeten optreden op de grond. Dus druk en vol en warm. Pfff vooral dat laatste. Eigenlijk heeft iedereen die ik spreek een hekel aan dat podium. Nier om het optreden van je kind want dat vind iedereen wel heel erg leuk. Ik ook. Maar dan heb je het ook al gauw gehad. Maar je mag niet naar buiten dus zie je al die andere klassen ook. Terwijl het warmer en warmer wordt in de zaal komen de zoeelste formaties van K3 voorbij en ook dansjes die ik al 50x gezien heb.
Gisteren moest Michelle optreden en ze was zo blij dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om niet te gaan. Ondanks mijn pijnlijke schouder/nek ben ik toch gegaan met de videorecorder.
Ook al had Michelle maar een rolletje van nog geen minuut als kangoeroe (ze moest even huppen) ik had mijn kind weer gezienHet leukste was eigenlijk groep 1. Die kleintjes staan altijd zo onwennig naar al die ouders te kijken en vergeten hun tekst of dansjes. Zo ook gisteren. Ze deden die medley van Grease.
John Travolta had het duidelijk te druk met wat er zich buiten afspeelde en ook Olijfje had duidelijk andere dingen te doen. De gitarist, gewapend met een echte gitaar stond er ook maar wat bij. Alleen het achtergrondkoortje stond te huppelen en luidkeels mee te zingen. Natuurlijk uit de maat maar dat mocht de pret niet drukken. Ik hield mijn lachen in omdat ik dat zielig voor die kindjes vond maar op een gegeven moment stonden er meer moeders naast me te lachen en hield ik het niet meer. Het was ook zo maf om te zien! De tranen rolde gewoon uit mijn oogkassen van het lachen.
Ze stonden er ook zo droog bij…de drummer, compleet met kinderdrumstel, zat zo maf te kijken…en hij leek op een bepaald moment wel uit de muppetshow ontsnapt.
Ach ja, als ik het zo vertel is het eigenlijk niet eens zo leuk. Dat zijn dingen die je echt moet zien. Jammer dat ik het niet opgenomen heb!
In ieder geval kregen ze een minutenlang applaus.
Dat hadden ze ook echt verdiend.

Ik kon me nog net inhouden om niet keihard “Nog een keer!” te roepen!

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2003. Bookmark de permalink .

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s