1-0

Ik heb ze tuk. Mijn meiden. Het ging wel per toeval maar toch!
Ze hebben namelijk een enorme competitiedrang naar elkaar toe. Wie het eerste dit, en het eerste dat. Je kunt het zo gek niet verzinnen of ze maken er een spelletje van. Dan is er ook nog het bijhouden van. (“oh jij hebt dat al 3x gedaan”)
Iedere schooldag is het weer feest. Dan maken ze zich niet druk om wat ze mee moeten nemen ofzo…nee alleen de vraag WIE FIETST er is belangrijk. En ook al houden ze vanalles bij, vaak vragen ze aan mij wie nou ook weer was. Maar, vergeef mij, ik kan die flauwekul ook niet allemaal bijhouden. Daarbij, toen ze nog beide op mijn fiets zaten smeekten ze me dagelijks om op hun fietsje te mogen. Nu het niet meer zo is, is het MOETEN.
Ik heb het gewoon opgelost door smorgens de ene te laten gaan en smiddags de andere, en dat draai ik de dag daarna om, anders heeft eentje steeds de koude ochtend enzo.
Zo fietsen we dagelijks door het drukke stadsverkeer en het is echt oppassen geblazen want wat je netjes geleerd hebt op school kun je amper toepassen. Voor kinderen is dat heel moeilijk. Er zijn namelijk bepaalde automerken (ik noem geen merken maar je weet vast wel welke ik bedoel) die bereden worden door een bepaald soort weggebruiker. Die hebben geen verkeersregels. Jawel…die van henzelf. Tja leg dat je kids maar eens uit. Kunnen ze eerst thuis de autogids uit het hoofd leren alvorens de weg op te gaan.
Maar goed, om een kort verhaal lang te maken zal ik verder gaan met waar de weblog eigenlijk over zou moeten gaan.
Als de kids iets fout doen, horen ze dat natuurlijk om het te voorkomen. Bij de een kan ik dat makkelijker dan de ander. Die is nogal gevoelig en denkt meteen dat ze niks kan. Dus prijs ik ze ook om acties die ze helemaal zelf genomen hebben en perfekt uitgevoerd zijn. Natuurlijk hou ik de eindregie en grijp in als ik gevaar zie aankomen.
Vorige week prees ik Michelle en zei:” Ha, dat zijn 10 bonuspunten.”
Het was niet mijn opzet maar blijkbaar was dat een schot in de roos. Beide dames letten vanaf dat moment extra op. Roepen om bonuspunten en smokkelen er voor de gein nog punten bij. Natuurlijk ook die competitiedrang he…en mams moet alles weer bijhouden.
Vandaag schoot me iets te binnen…omdat ze dagelijks evenveel op de fiets zitten, krijgen ze ook evenveel. Ik vraag hen hoe ze dat op willen lossen op de woensdag?(Dan hoeven ze maar een halve dag naar school, dus kan er maar een op de fiets) De euro valt meteen. Ineens willen ze allebei op woensdag fietsen!
Grinnik…zul je zien dat ze volgende week ruzie maken om maar op hun fietsje te kunnen. Sterker nog…staan ze al klaar met hun fiets. Precies zoals ik dat graag gezien had.

Soms moet je toch wel slim zijn als ouder

Advertenties

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2003. Bookmark de permalink .

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s