Geen vrolijke weblog….

Dit is een minder vrolijke weblog. Dus ben je in goed humeur, klik dan maar even verder. Ik moet namelijk even wat kwijt.

We zijn vandaag bij mijn schoonmoeder geweest en het gaat nog slechter met haar. Het loopt al een tijdje maar je ziet haar nou bergafwaarts gaan. En in sneltreinvaart. Het gaan dus de komende weken hele zware weken worden. Vooral voor Marc want hij is zijn vader ook al verloren. Dat is dus ook de reden dat het niet goed gaat met zijn moeder. In 1999 is zijn vader overleden en je zag, tenminste…IK zag dat, haar zienderogen wegkwijnen van verdriet. Hoe mooi het kan zijn dat twee mensen zo EEN zijn, zo triest is dit bij een overlijden. Ze was meteen de weg kwijt en vooral met haar geheugen. Ik heb het uitgesproken maar er was geen luisterend oor voor. Het zou wel wegtrekken want dit was nog vers. Zo werd mij verteld.
Maar het bleef niet vers. Weken gingen voorbij en maanden verstreken en ik zag ze wegkwijnen. In feite was ze zelf al half vertrokken, pa achterna. Alleen haar lichaam was achtergebleven, met een gedeelte die haar kinderen en kleinkinderen niet achter kon EN durfde te laten.
Nog wilde niemand luisteren.
Een jaar daarna werd ze opgenomen op de geriatrieafdeling van een verpleeghuis. Ze kreeg een eigen kamertje. Het werd te gevaarlijk om in haar eigen huisje met herinneringen te blijven.
Op haar nieuwe kamer kon ze haar draai niet vinden. Ze was nog veels te goed van geheugen om daar te vertoeven. Als je de andere bewoners met haar vergeleek was het echt een mega-groot verschil. Er was ook steeds goed met haar te praten. Oke, ze had mindere dagen, ze zat er ook niet voor niets natuurlijk.
Toch zag je dat verdriet gegraveerd in haar gezicht. Verdriet om haar man. Dat kon echt niet weggetoverd worden met bloemen knippen en andere activiteiten. Ze heeft niet geklaagd. Dat heeft ze nooit gedaan. Ook niet toen haar man een vreselijk ongeluk kreeg en ten dode opgeschreven was. Ze heeft hem verzorgd en bijgestaan. In goede en in slechte tijden. En slechte tijden waren er! Hij was nors en koppig maar kon ook heel vrolijk zijn. Hij was erg hard voor zichzelf en mede daardoor heeft hij de kracht gevonden en is weer gaan lopen en fietsen, zij het met moeite, maar hij deed het toch maar!
Ze heeft heel wat moeten slikken en had heel graag dat wij, schoondochters, haar “Ma” noemden. Ik heb het nooit gedaan. Ik had al een moeder. Zo vond ik. Ik probeerde er altijd omheen te draaien en het met andere woorden te zeggen.

Nu ligt ze in dat bed. Ze heeft nog steeds weinig rimpels, al is ze achter in de zeventig. Ze doet een minuut om over haar neus te krabben en dat kost kracht. Ze komt haar bed niet meer uit. Ze heeft geen gebit meer in. Eigenlijk ligt ze maar te wachten.

Het is goed geweest. Je hebt lang genoeg verdriet gehad en er onder geleden. Je hebt je dapper geweerd tegen pijntjes en je vergeetachtigheid. Maar de koek is op. Ga maar snel naar hem toe, je grote vriend!

We zullen je missen, MA!

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2004. Bookmark de permalink .

0 reacties op Geen vrolijke weblog….

  1. chantal zegt:

    hoi hier is egt heel leuk zegt

  2. yolande zegt:

    Leuke opmerking chantal😕

    Wat een mooi stukje is dit.
    Zo mooi verwoord. Ik hoop dat je (schoon) ma snel haar rust vind en haar man weer ziet. Mocht het zo zijn, dan jullie natuurlijk heel veel sterkte gewenst.

  3. Emmelinda zegt:

    Dank je wel Yolande. Het is nog steeds hetzelfde met haar. Ze is laatst een hele poos weggeweest en heeft -zoals zij het zegt- pa gezien. Dus misschien is het bijna zover;)

    Knuffies!

  4. wolkje zegt:

    Dat zou voor haar heel prettig zijn.Als het dan maar rustig in haar slaap ofzo gebeurt. Neem wel goed afscheid al he. Is heel belangrijk, voor allemaal.

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s