Haar haar

Natuurlijk wilde ik toen ik zwanger was van Mies een gezond kind. Dat was het belangrijkste! Maar als ik daarna iets te kiezen mocht hebben, dan wilde ik toch wel dolgraag een meisje. Een jongentje was natuurlijk net zo welkom geweest, eerlijk waar. Maar ik zag mezelf al de lange haren kammen van een meisje (okeoke dat kan ook met jongens, het haar laten groeien).

De baby werd geboren en alles zat erop en eraan. Alleen…weinig tot geen haar.
En dat donshaar viel er ook nog eens af, kort na de geboorte. Om het nog erger te maken kreeg een kennis van mij 5 dagen later een dochter met een flinke bos haar. Een beetje een coupe de la chimpansee. Die kon er meteen HAARbandjes en HAARspeldjes in schroeven.

Eerlijk waar, ik heb het haar van Mies uit dat hoofdje zitten kijken. Maar nee, het groeide pas na anderhalf jaar. Anderhalf jaar later was ze dus eindelijk te herkennen als meisje door haar eerste HAARbandje.
En mijn geduld werd beloond. Het groeide en groeide en warempel…het haar maakte een acrobatische draai om zijn as. Ze kreeg namelijk pijpenkrullen! Iets dat ik als kind graag gewild had maar nooit gekregen heb. Die wens is waarschijnlijk ergens opgeslagen tussen hersenpan (eh.pff) en eierstok in.

Steffie werd geboren. Zij had een coupe de la chimpansee. Daar kon ik me meteen mee uitleven. Ook zij kreeg pijpenkrullen.

Als ik met mijn krullenbollen weg ging zaten er allemaal vreemde handen in hun haar om het door de vingers te laten glippen als goud. Tegen de kinderen werden dan dingen gezegd als:”Goh wat heb jij mooi haar” terwijl die dreumessen terugkeken met een blik van “Waar heb jij het over?”

Inmiddels kijken ze ook helemaal niet op wanneer er iemand over hun lange haar begint. Dat horen ze nou bijna elke dag, dat valt haast niet meer op. De krullen zijn inmiddels verdwenen door het gewicht van het lange haar. Het is gegroeid tot wc-papierzone. Het geeft wel eens vervelende situaties.
Ze blijven hangen aan deurklinken, knopen van andermans jassen en noem maar op. Ook kauwgombellenblazen of gewoon eten is een klusje.

Voor de gein roep ik wel eens dat ik de tondeuse in hun haar zet. Dan roepen ze ontzet uit dat ze dat niet willen. Nee hoor..het is en blijft een geintje. Zo lang zij het mooi vinden blijft het lang en komt er geen schaar aan te pas!

Geen haar op MIJN hoofd die daar aan denkt!

Advertenties

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2004. Bookmark de permalink .

0 reacties op Haar haar

  1. Peter zegt:

    Wat een schatjes die meiden op de foto ik zal je zo eens een foto van mijn blagen sturen met de mail. 😉 😉

  2. Emmelinda zegt:

    Jaaaa ik heb ze gezien! Wat een leuek foto! Ik zal straks een recentere foto sturen;)

  3. Emmelinda zegt:

    Eh..leuke dus…tis nog vroeg;) hahaha

  4. Mieraja zegt:

    Nou, ik ging ff een bloempje plukken en toen kwam ik hier..
    (doe ik zo af en toe ff tussendoor, ik zit wederom in je archief)

    hier dus idem dito…Geen haar, en ik wacht tot het gaat groeien? Ze is nu 3, maar nog steeds een Heidi kapsel, maar met hier en daar een pijpekrul..
    De oudste heeft stijl lang haar en ik vervloek het meerdere malen…sjucht…dat haar ook!

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s