Loslaten!

Vandaag was het zover. Ik heb me eraan gewaagd.

Namelijk om Mies een stukje los te laten. De riem en de halsband had ik al thuisgelaten. Nee geintje. Maar het geeft wel ongeveer aan wat ik bedoel. Ik ben zo beschermend naar de kids toe. Ze kunnen zo zelf hun grens zo moeilijk verleggen, alles wordt voorgekauwd!

Het is niet dat ik bang ben voor een leeg-nest-syndroom ofzo. Het is meer dat ik dingen al van te voren zie aankomen en die al oplos voordat het gebeurt. Gewoon om hen geen pijn te laten hebben, in welke vorm dan ook.

Vanmiddag waren we in de speeltuin, Stef en haar vriendinnetje, Mies en ik.
Mies had duidelijk meer zin om te computeren maar ja….die laat ik echt niet alleen thuis. Dat heeft niet meteen met overbezorgd te maken maar gewoon met haar leeftijd. Je weet maar nooit.

Ineens had ik een idee…ik belde Marc op en vertelde dat Mies er aan kwam. Zijn werkdag zat erop en hij was op weg naar huis. Zo kon ie bij de poort Mies opvangen.

Michelle groeide echt bij dat plannetje. Ze kon het eigenlijk niet helemaal geloven.
Ik heb met haar besproken hoe ze moest lopen. Waar ze moest oversteken en natuurlijk ook het verhaal dat ze met niemand, maar dan ook niemand mee mocht lopen.

Samen liepen we naar de drukke weg. Achter deze weg ligt onze wijk. Daar is het redelijk rustig. Eerst even deze hindernis.
Ik heb haar zelf laten uitkijken (mijn hart ging als een gek te keer) en daar ging ze dan. Ik zwaaide totdat ze de hoek om was en nog bleef ik ff staan. Goh dat viel eigenlijk best mee.

Even later kreeg ik een smsje van Marc dat ze thuis was. Ik slaakte een zucht van verlichting. Tja je weet immers nooit wat voor gespuis ze onderweg tegenkomt!
En trots dat ze was! Ze wil meteen meer natuurlijk. Maar nee, één ding per week is genoeg voor mijn moederhart. Er zijn namelijk grenzen.

Belgie….Duitsland….Luxemburg!

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2004. Bookmark de permalink .

0 reacties op Loslaten!

  1. Fran & Mick zegt:

    Pffff ik heb nog ff de tijd hi hi

  2. Emmelinda zegt:

    Ja hihi…bereid je maar alvast voor;)

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s