23 september…

Vandaag was eigenlijk de dag dat mijn oma jarig was. Precies een week voor mijn eigen verjaardag dus ik vond dat zowiezo heel speciaal. Vooral omdat deze oma mijn lievelingsoma was.

Ze was een lieve, ondeugende en kordate tante (nee oma haha) en daarom mocht ik haar zo graag. Ze schreef vroeger stukjes voor de krant. Waarschijnlijk heb ik mijn liefde voor het schrijven van die kant van de familie.

Oma rookte graag een sigaretje en als opa dan een boodschap ging doen met zijn auto, rende oma als een speer naar het raam om deze te openen. Dan stak ze snel een sigaret op terwijl opa de hoek om reed. Voordat ie terug kwam spoot de een halve bus toiletspray leeg in de kamer zodat ie niet rook dat zij gerookt had. Ondeugend dus.

Mijn oma liep ook met haar ogen op de stoep. Ze vond vanalles. In haar keuken had ze een bakje met allerlei rare knoopjes, spelden en noem maar op. Als kleinkinderen graaiden we graag in al dat moois. Het leek wel een schat (terwijl het in werkelijkheid bijna niks waard was)

Oma had ook altijd van die chocolaatjes met een mooi wikkeltje eromheen. Van die dure. En van die gesorteerde koekjes. Met zo’n soort kers in het midden. Geserveerd in een mooie glazen koektrommel met een frosted glazen deksel. Ja oma was echt een dametje. Een dametje van stand zou je bijna zeggen.

Ze leeft al een paar jaar niet meer. Het is jammer, ik zou best graag nog eens met haar willen praten of haar een log laten lezen. Eens kijken hoe mijn in-mijn-ogen heel moderne oma er over zou denken.

Ik heb niet veel van oma. Dat hoeft niet. Het belangrijkste wat ik van haar heb zijn de prettige herinneringen. Die kunnen ze me niet afnemen.
Wat betreft de koektrommel…het klinkt misschien stom…maar die wilde ik heel graag.

Niet vanwege de gesorteerde koekjes want die zaten er niet meer in.

Maar vanwege de gezelligheid die ik bij oma altijd gevoeld heb!

Advertenties

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2004. Bookmark de permalink .

0 reacties op 23 september…

  1. Peter zegt:

    Hmm mijn Oma, ja daar heb ik ook goede herinneringen aan als is de laatste herinnering degene die het langst zal blijven hangen, dat ze ik mijn armen is overleden. Ik woonde vroeger bij mijn oma. 😉 😉

  2. Wenneke zegt:

    mijn oma is er ook niet meer…en ik mis ze elke dag!

  3. Emmelinda zegt:

    @ Peter: Oei, daar schrik ik van. Dat is een hele moeilijke herinnering.

    @ Wenneke;Ja ik kwam dan niet zo vaak bij oma maar op de een of andere manier had ik het gevoel dat dat ook niet nodig was, alsof het goed was zo. Ze woonde in Maastricht en dat was mijn lievelingsstad. Sinds ze er niet meer is, is het niet meer hetzelfde als ik er kom;)

  4. sall zegt:

    Mijn oma is 93 jaar geworden, maar leeft niet meer, ze was lief voor al haar klein kinderen, de herinneringen blijven…….

  5. Emmelinda zegt:

    Wow dat is een behoorlijke leeftijd! Ik ben blij dat je zo lang plezier van haar hebt mogen hebben en ja idd…de herinneringen nemen ze ons niet meer af;)

  6. epie zegt:

    vind het een heel lief stukje temeer omdat jouw oma mijn moeder was

  7. Emmelinda zegt:

    Eigenlijk wist ik nog wel veeeeeel meer te schrijven maar dan is het niet meer te volgen vrees ik;)

Maak van je hart geen moordkuil en reageer:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s