Kort van stof (not)

Kopuh? 15,95 (exclusief verzendkosten dan he, voor niks gaat de zon op. En hoe! Ghehehe) en hij is voor jou/jouw zus/buuf/weetikveel

Terwijl ze me op de basisschool weerhielden om de breipennen aan de KNOTwilgen te hangen speelde ik thuis enthousiast de stylist. Met een eenvoudig kindernaaimachientje waar ik dolgelukkig mee was naaide ik broekjes voor mijn poppen. Mart Visser zou er jaloers op geweest zijn, wát een mooie snit hadden die. Vorm zat er niet in (dat zeg ik voor de vorm. Zo hee. Snapt u ‘m? Dat woordgebruik? Steengoed he? Woooo *klopt zichzelf op de borsten*) maar omdat de stof rond de benen zat kon je zien dat het een vuilniszak zeemeermin broek moest zijn. Gewoon een rechthoekig lappie, inknippen aan de onderkant tot halverwege en ditzelfde met een ander lappie. Daarna op elkaar vaststikken en klaar.

Jaren later kocht ik een naaimachine bij Wehkamp. Een goedkope (want:zuinig). Naaimachine was eigenlijk teveel gezegd. Het was een vloekmachine want je kon er meer mee vloeken dan naaien. Ik probeerde het wel hoor. Met bloed, zweet en veel garen wist ik mijn creatieve uurtjes én een lege kleerkast te vullen. Gewoon een vleermuistrui op een lap stof, uitknippen en aan elkaar stikken waar dat moest (neeheee, natúúrlijk niet dat gedeelte waar mijn briljante brein doorheen moest. Duhh.). Geen gezicht natuurlijk. Daar was geen stof meer voor. Grapje. (Alweer, wat ben ik toch een grapjas joh *kucht*.)

Omdat Marc de bui al zag hangen toen we hier in Eindhoven kwamen wonen *wijst naar lucht* en mijn handen jeukten vanwege de muggenbulten zin om spulletjes voor in huis te maken sloot hij me op in de trapkast loodste hij me naar een naaimachineparadijs (mooi woord voor galgje he?). Hij wees me erop dat ik er beter nu een kon kopen want -gezien de prijs- deed ik dat later toch niet meer. Nou, kent die man mij of niet? *zoekt nieuwe apenstreken*.

De deal werd gesloten, het Wehkampdrama ingeruild en ik werd de trotse bezitter van een lege spaarrekening echte Husqvarna (zo, even lekker sluikreclame neerplempen. Wie weet wat dat oplevert.).
Nou was het hek van de dam hoor, meters katoenplantages ragde ik onder de naald door en trapte op het pedaal alsof ik Schumacher achterna zat in de laatste ronde van de F1. Kussenhoezen met ingewikkelde linten, gordijnen met verduisteringsstof er achter en spannende verpleegsterspakjes kleurige rokjes verlieten achter elkaar de eettafel mijn atelier.

—Vanwege de lengte onderbreken we deze log even voor n plaspauze reclameblokje—
Plaspauze. Neem je tijd, ik wacht wel. Beloofd.

Op een middag zapte ik langs een uitzending van Oprah. Hierin trakteerde ze het publiek onder luid gejoel op een soort toilettas voor in je tas maar dan mooier. Zodat je je spullen van de ene tas naar de andere tas kunt verplaatsen zonder spullen te vergeten en je tas eindelijk geen grabbelton meer is. Dát moest ik ook hebben. He nee, niet voor mij gekkie, dat heb IK toch niet nodig *kucht*? Voor een euh.. o ja, vriendin natuurlijk! Maar ja, waar kon ik dat nou weer vandaan toveren *kijkt Hans Klok smekend aan*. Oh wacht eens…als ik nou??

Juist. Dat zou ik wel even doen. *kucht*. Drie nachten lag ik wakker (ik had immers tijd over nu ik me niet meer ’s nachts terugtrok met mijn notitieblokje om een logje te maken). Niet om te naaien. Zeg, ga je schamen *doet “tssk tssk”*, ik bedoelde met het naaimachine! Ik heb, lieve watzegjemenoulezers, nooit naailes gehad. Never/JamaiLomans/Niemals. En nergens een patroon te vinden natuurlijk (jaja, daar kan ik mee overweg (mét Andreaskruis), ik ben wat dit betreft zoooo goed he *kucht*). Dus moest ik wat ik zag even herschrijven in mijn hoofd. Zorgen dat ik niet met extra lelijke naden kwam te zitten of de verkeerde stofkanten aan de buitenzijde had zitten.

De eerste tasorganizer werd een feit. En ik was zo blij. Geen gezicht dat ding natuurlijk; schots en scheef. Maar ach, hij deed dienst. Niet lang want dat moest nu maar eens goed gebeuren. Dus kocht ik een nieuwe lap en fröbelde een nieuw exemplaar in elkaar. Daar heb ik niet veel plezier van gehad. Nee, dat lag niet aan mijn naaikunst of aan mijn naaimachine maar aan het feit dat mijn handelsgeest *kucht* (neenee, maakt u zich niet ongerust, ik ben gewoon een beetje verkouden, vandaar dat gekuch de hele tijd *verstopt groeiende neus a la Pinokkio achter handen*) geld rook. En oooooh wat kan dát lekker ruiken joh. Smaakt naar meer. Veeeel meer. Dus ik kwakte plaatste ‘m op marktplaats. Warempel… dezelfde week nog had ik ‘m verkocht. Deze was voor iemand in Engeland.

Nu, bijna vier jaar later, koop ik nog steeds de markt leeg op stofgebied, strijk méters vlieseline weg en stik kapitalen aan garen in het geheel. Ieder exemplaar gaat de deur uit alsof het de eerste is (euh nee hahaha, niet mijn allereerste. Mijn prototype.). Blij lees ik de mailtjes wanneer de post doet wat ie moet doen (bezorgen, <—-even een kleine aanwijzing voor de postmaatschappij. Lijkt wel eens niet duidelijk wat ze er mee moeten doen *gromt*) en de bestelling helemaal naar wens is uitgevoerd.

Stel nou voor dat die handwerkjuffen mij enthousiast hadden gekregen voor het getik met naalden dan had ik nu wollen teckels verkocht, een boel vrouwen met een rommelige tas laten zitten, mensen op straat de hele dag zitten vervelen en omdat ik hier dan niet over loggen kon was ú genaaid.

Zo. Heb ik er in ieder geval een log over kunnen breien

N.B. Mocht het nou lijken dat ik nogal veel woorden doorstreep, lieve watzegjemenoulezer, dan klopt dat helemaal nou en, wat maakt DAT nou weer uit, gewoon niet over zeuren en mij laten spelen ja. Gaat wel weer een keer over. Denk ik niet.

Advertenties

Over watzegjemenou

Het betreden van deze weblog (www.watzegjemenou.wordpress.com) is op eigen risico. Ik stel me niet aansprakelijk voor hartkwalen, kromme tenen of psychische aandoeningen na het lezen van deze logjes ;-) Een reactie achter laten is altijd leuk. Vergeet echter niet: Wat u schrijft kan en zál tegen u gebruikt worden, ghehehe.
Dit bericht werd geplaatst in Alle logjes van 2012. Bookmark de permalink .

15 reacties op Kort van stof (not)

  1. tagrijn zegt:

    Misschien is er een groot afzetgebied voor je in Tasmanië. Doen ze nogal manisch met tassen.

  2. Emmelinda zegt:

    Als ik dan maar niet afgezet word door de Tasmanian Devil 😉

  3. Een geinige log voor het slapen gaan. Ik had een late dienst en ben dan pas om 23.30 uur thuis. Misschien hereft Abel Tasman wel interesse in een tas van jou.
    http://nl.wikipedia.org/wiki/Abel_Tasman
    Groetjes Mara

  4. Emmelinda zegt:

    Oei, dan ging je helemaal laat slapen vanwege de lengte ;-). Maar dank je wel :D.
    Hahaha dat zou dan wel errug GEESTig zijn wanneer ik van hem een bestelling ontving!

    Groetjes terug.

  5. rietepietz zegt:

    Whahahaha , Emmelinda en “kort van stof ” volgens mij stond jij hélemaal vooraan toen de “stof werd uitgedeeld . waar acht de lezer dan dat ze al die stof vandaan haalt voor de organizer bij logjes als dit schieten er mij metéén ook 23 logjes in het hoofd die ik óók nog eens moet maken want ik ook ik heb een naaimachientje waar wat op áfgeragt is ik véél veel kleding op gemaakt heb !
    Maar je maar geen zorgen over je streepjes rage , jij hebt bij iedereen wel een —- voor denk ik !

  6. Emmelinda zegt:

    *giechelt* Ja DIE stof wel. Die was gratis en te krijgen in alle geuren en kleuren (zo hee, die had ook in de log gepast hahaha). Leuk is dat he, dat je tijdens een log lezen (of reacties) weer nieuwe inspiratie krijgt? Ik moet het alleen opschrijven want ik heb dan wel vooraan gestaan bij de stof maar qua hersenvolume lijk ik soms achteraan gestaan te hebben hahaha.

    En als dat niet zo is ga ik gewoon op mijn strepen staan hahaha 😉

  7. Ans zegt:

    Mag ik ook even reclame maken? Die tasorganizers zijn geweldig!!!! En veeeeeeeeel mooier dan die je in de winkel koopt!
    Zo, dat vond ik even nodig!
    Helaas kan ik niet zo goed met naald en draad overweg!

  8. Het is zeker knap,temeer je geen naailes heb gehad. Ik heb het gehad en ik kan nog niet eens rechtuit naaien hahaha. Kun je nagaan dat je al 4 jaar bezig bent toppie, en kwaliteit want ik heb de mijne ook nog altijd die jij met veel liefde heb gemaakt 🙂 En inderdaad ik heb ze ook nog nergens anders gezien zoals jij ze maakt in die vrolijke designs…..ga zo door 🙂

    Ps:even iets anders ik denk hoe komt dat spinnetje toch op mijn beeldscherm….ik had het kunnen weten 1 van je streken 😛

  9. Youke zegt:

    Als ik ooit het nut zie dan koop ik er zeker 1 bij jou, ze zijn zo vrolijk!
    Ik gebruik nooit een damestasje, alleen een rugzak. Daar zitten allemaal al vakjes in en spulletjes met vaste plekjes

  10. Emmelinda zegt:

    @Ans; Hihi dank je wel, zo lief. De stof heb ik toen ook met liefde gezocht én gevonden :D.
    Goh, hebben we ineens nóg een verschil tussen ons gevonden he?

    @Laura; Gek is dat he, maar dat had ik vroeger ook met typen; Danny had typles gehad op school en ik niet. Maar bij mij ging het, oke niet zoals het hoort met de juiste vingers op de bepaalde toetsen, stúkken sneller. Jaaaa jij hebt ook een práchtig stofje. Hihi, wist je dat ik daar eerst kussens van wilde maken voor op de bank? Ik was er helemaal weg van. Maar ik had te weinig gekocht en de stof was op. Voor de tasorganizers vond ik ze helemaal perfekt. En helemaal omdat jij er eentje hebt van die stof :D..
    Hahaha, streken? Ikke? *kijkt onschuldig* Vies ding he? Hoest nou met jou?

    @Youke; Dank je wel, ja daar zoek ik stad en land voor af om vrolijke kleurtjes te vinden. Als ik niet uit kijk koop ik me suf aan stoffen. Maar ja, ze zijn niet voor mij dus ik moet een beetje kijken wat het meest gevraagd wordt ;-).
    Ja, dat is helemáál handig als er al vakjes in zitten. Zo heb ik nu een tas waar ook allemaal vakjes in zitten én nog eens mijn tasorganizer. Deze rommelkont heeft nooit meer een grabbelton ;-).

  11. Ik heb hem nu gelezen maar hij is wel langdradig. Ik krijg er slaap van amiga 😉
    Wat een verschil qua temperatuur dit weekend. Morgen een binnendag in Brabant.
    Saludos de Albert

  12. J@n. zegt:

    Die tassen worden natuurlijk gekocht als collectors-item, die worden in de toekomst waarschijnlijk heel veel geld waard………Zou jij ze nog wel verkopen? 😉

  13. Emmelinda zegt:

    Oeps, daar zeg je zoiets. Toch maar eens kijken of ik nog weet hoe ik zo’n teckel moet breien 😉

  14. Marika zegt:

    Leuk dat het zo goed loopt met de tasorganizers! Zelf loop ik al een tijdje met een vrij kleine handtas rond en dan nog van alles erin proppen hè. Ik probeer altijd mijn portemonnee eruit te wringen zonder dat het kleingeld klepje openschiet, heb dat een keer gehad maar gelukkig lag het allemaal onderin de tas i.p.v. door de hele supermarkt heen. :mrgreen:
    En als ik mijn sleutels moet pakken, eerst de portemonnee eruit halen of mijn gsm anders kan ik er niet bij whahaha. Maar ja toch is het een fijn tasje. Er past alleen geen organizer in lol.

  15. Emmelinda zegt:

    Hahaha, ssst niet verder vertellen he maar ik sleep me soms een breuk met die grote tassen en daarom heb ik een lichtgewichtje gekocht. Een klein tasje waar ook geen tasorganizer in past maar met veel proppen wél die spullen die ik nodig heb als ik alleen maar even naar AH ga. Dan hoeven die nagelvijlen, spiegeltjes, pennen, lippenstiften en noem maar op niet mee. Hier heb ik dus ook dat “probleem” met die sleutels. Máár…mijn schouders zijn er heel blij mee want het is toch best een gewicht steeds hahaha. Maareuh, ons geheimpje he ;-).

Laat een reactie achter op Albert y Mara fotoblog Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s