Gefopt?

Toe maar, geniet maar lekker van het filmpje!

Advertenties
Afbeelding | Geplaatst op door | 54 reacties

Huub Stapel

Hahaha, probeert u nu het plaatje weg te klikken?

Zoals ik al eens schreef kan ik met gemak een fles allesreiniger over de datum laten lopen. Maar wat ik verzweeg is dat ik van opruimen ook geen kaas gegeten heb had (wel chocola *smakt*). Dat was vroeger goed te zien op mijn kamertje. Tenminste, als mijn mamske nog niet langs was geweest om de boel een beetje in orde te brengen.

Het was hier *wijst naar huidig verblijf* nooit een zooi zoals je wel eens in programma’s ziet maar ik ben wel eens Oost-Indisch blind Jan des Bouvrie zou eens goed achter zijn oren krabben (jeuk waarschijnlijk. Luis. Hahaha nou moet u op uw hoofd krabben he?) als ie een kijkje zou komen nemen. Zou. Want u denkt toch niet dat ik die griezel man binnenlaat? *doet “tssk tssk”*. Daarbij, er moet geleefd worden in een huis plus een opgeruimd huis is een teken van een verspild leven. Heerlijke rommel regels om me achter te kunnen verschuilen. Euh, me verscholen had.

Want het gaat steeds beter. Zeker sinds de poetsbeurt van 1 januari nee niks linkje, doe zelf ook maar eens wat. Als ik klaar ben met een bestelling gaat de strijkplank meteen weer naar zolder, m’n grapjurk hang ik niet meer over de stoel a la “Die heb ik toch weer nodig”, spullen die nog op marktplaats moeten fotografeer ik meteen en mik ze dan op zolder, niet meer bij de pakken neer gaan zitten (eerst opruimen!) en mijn tas slingert niet meer door de kamer. Om maar wat te noemen.

Dat is een wereld van verschil. Als ik hier voorheen als een gek aan de slag ging vroegen de meiden wie er op bezoek kwam. Zelf had ik niet zo’n last van de troep* maar als er iemand dreigde een bezoekje te brengen kreeg ik het op mijn heupen (of wacht, dat kwam vast van de chocola). Moest toch een beetje toonbaar zijn. Voordat ze de kinderbescherming belden omdat de kinderen op moesten groeien in zo’n rommelige omgeving. Als er iemand op de bonnefooi kwam wist ik niet hoe snel ik die persoon zo gunstig mogelijk in een bank moest werpen zonder dat die alle rommel zou zien (alsof ze voor het huis komen *schudt hoofd*). Dat is verleden tijd.

Alleen, en daar wringt nou de nog niet opgeruimde schoen, er blijft altijd het een en ander liggen. Hier dan. Bij u is dat natuurlijk allemaal netjes opgeruimd**. Zo’n knoopje dat nog aangenaaid moet worden maar steeds blijft liggen, een tegoedbon die binnenkort verloopt maar-als-je-het-opruimt-vergeet-je-‘m-vast, een armbandje waar ik nodig eens naar moet kijken maar het blijft bij kijken omdat ie kapot is en noem maar op. Omdat in de fruitmand tegenwoordig ook daadwerkelijk écht fruit te vinden is komt de verzameling op de salontafel terecht. Marc origamiet er keurige stapeltjes van op de hoek van de tafel. Eentje aan zijn kant en eentje aan de mijne/de meiden. Waarschijnlijk mikt ie er Pokon op want die meuk groeit en groeit.

Zo meteen ga ik er maar eens wat aan doen. En zorgen dat het zo blijft. Want hiervan word ik, zelfs met mijn opgeruimd karakter,

……….nou eens echt stápelgek!

N.B. U kunt ophouden met proberen het plaatje boven de log weg te klikken (zie kruisje) zodat het hier ook netjes opgeruimd uitziet. Da’s nep namelijk. Lekker puh!

*Marc wel. Hij is heel netjes. Maar het was hier vechten tegen de biertapkaai. Kinderen he *kucht*.
**Hoe zit het trouwens met de inhoud van uw handtas? Of die van uw echtgenote/zus/oma/nicht/buurvrouw? *hint*

Geplaatst in Alle logjes van 2013 | 38 reacties

The End

*snurkt*

Hahaha was dat ff schrikken he, die titel? Gezien het aantal logjes van de laatste weken zou dit kunnen betekenen dat ik weer een logstop tegenaan gooi. Maar nee, integendeel *ziet bij Watzegjemenou-lezers teleurgesteld de mondhoeken omlaag gaan*. Ik heb het hier gewoon enorm naar mijn zin maar slaap nogal slecht.

Dat is eigenlijk al een half jaar zo. Om de twee uur word ik wakker en Joost mag weten waarom *whatsappt Joost*. Reuzegezellig natuurlijk, lekker tijd genoeg om een leuk logje in elkaar te flansen maar dat komt er niet van. Ik weet namelijk dat ik daar zo enthousiast van kan worden dat ik helemaaaaal niet meer in slaap kom. Enfin, ben ik normaal (hahaha Emmelinda en normaal…) gesproken in de ochtend al niet vooruit te branden, nu gaat het de hele dag op de automatische piloot. Waarschijnlijk heeft dat ook weer te maken met een tekort aan een vliegtuig/vliegbrevet/intelligentie zonlicht blablabla.

Nou is het niet zo dat ik weinig doe op loggebied, integendeel. Ik ben nou eenmaal behoorlijk tekstibitionistisch dus wil ik schrijven of wat daar voor doorgaat. Achter de coulissen wordt flink gewerkt; in mijn beheerscherm staan een paar logjes in concept. Maar daar heeft u natuurlijk geen reet niks aan…ze zijn nog niet af. Het verhaal is dan wel redelijk naar mijn zin maar ik krijg er geen einde* aan gebreid. Tuurlijk, ik ben niet kort van stof maar ik bedoel hier een draai aan het verhaal of een “lollig” eind. Maar forceren helpt niet, dat zorgt weer voor een pauze van een paar jaar. Da’s zonde.

Nou kan ik hierover wel eindeloos doorbeppen maar als u in de tussentijd nou even iets voor uzelf doet dan zorg ik voor wat extra slaap. Goed?** Dan bak ik in de tussentijd nog wat logjes die wél door de jury goedgekeurd (ik, mij en mezelf) worden. Zo komt het vast in orde. Dat zou, zeker gezien het slot van deze log,

….helemaal het einde zijn.

*En dat in Eindhoven. Ik denk dat ik maar naar Meerhoven verhuis.
**Tsja, als het niet goed is vult u maar een klachtenformuliertje in. De datum klopt inderdaad niet maar ach, ik flikker die sowieso achter de rhododendron deed er sowieso niks mee dus dat schiet toch al niet op ghehehe.

Geplaatst in Alle logjes van 2013 | 73 reacties

Klikkerdeklikkkk

Toe maar, klikken. Mag wel. Is gratis *knikt*

Afbeelding | Geplaatst op door | 45 reacties

Wat tuinier je me nou?

Inderdaad...de rhododendron. U ziet ook alles he?

Schreef ik van de zomer over mijn liefde voor de buurman tuinieren dan vertel ik u nu dat dit dus alleen geldt voor de achtertuin. De voortuin vind ik niks. Ik zit niet te wachten op sociale babbeltjes met de buurt. Dus kwakte ik er een paar struiken in en op zo nu en dan snoeien na was ik er klaar mee. Iets later was ik ook klaar met het snoeien op zich maar goed, da’s een ander verhaal.

Marc was de favoriete spot van de hondenuitlaatservice rimboe zat. Reken maar (1+1=???); Als hij zich met het tuingebeuren gaat bemoeien dan zwááit er wat. De pinpas bijvoorbeeld. Met een geroutineerd gebaar zwaaide hij het plastic kaartje door de pinautomaat (menig vrouw zou er jaloers op zijn) van Intratuin om de zakken geel grind en de borderpaaltjes in ontvangst te nemen. De broer van een vriend van Mies werd afgezet (euh nee, dat niet. Zulke praktijken flikken we alleen bij mensen van ons eigen kaliber. Ik bedoelde afgezet als uit een auto gedonderd. Gekkies toch.) om mee te helpen tegen een schijntje vergoeding. Graven, met zand spelen, van de zon genieten. Bij 35 graden, het leek wel een dagje aan het strand, ghehehe.

Enfin, het grote ergeren genieten kon beginnen Voor Marc dan, ik miste mijn bushbush. Vanuit de kamer naar de gele steentjes kijken die keurig binnen de paaltjesrand lagen. Honden uit de buurt genoten er ook van. Die presteerden het om midden in het grind een grote drol te draaien. Alsof ze een statement wilden maken omdat ze nu niet meer lekker stiekem tussen de struiken te keer konden gaan. Kinderen waren ook blij met de steentjes; op weg naar school graaiden ze een handjevol uit de tuin en gooiden die richting broertje/zusje/vriendjes. En weet u, lieve Watzegjemenoulezer, hoe vaak die kinderen naar school lopen? Nou,nou? Het zou verboden moeten worden! Daarbij gebruikten ze ook nog eens de paaltjes als evenwichtsbalkjes zodat deze schuin stonden na verloop van tijd. Toen een hond het voor elkaar kreeg door zijn knietjes te zakken om toch nog tegen de paaltjes te kunnen wateren was de maat vol. Marc nam een kalasjnikov wijs besluit (natuurlijk na een slim idee van mij *kucht*) en gooide het reor om. Werd het toch nog roer.

Plantjes moesten er komen. Dus. In het midden van de grindbak kwam er een rhododendronnetje zodat er zo nu en dan wat achter te gooien viel (Wim Sonneveld, red.). Het leek eindelijk rustig te worden. Geen grindscheppende kinderhandjes, geen turncapriolen en honden lieten de boel ook de boel. Na endlich.

Alleen…nou een grote struik weg is in het stukje tussen de buren en ons stapt de postbode door de tuin omdat ie anders 8 stappen om moet lopen. Niet alleen de postbode. Ook de folderbezorgers. En dat zijn me er nogal wat op een dag. Vandaag heeft het dus gesneeuwd en van al dat moois is dus niet veel te zien. Ja, de sneeuw wel natuurlijk maar onze mooie voortuin. Wel even opletten he *schudt hoofd vol onbegrip*? Vanmorgen heb ik om 7 uur het pad en de stoep sneeuwvrij gemaakt zodat dit nou eens niet een reden kon zijn om onze post niet te bezorgen. Zie ik ze @$#$@ in het middenstuk trappen. Als ik vraag naar het hoe of wat haalt de laatste zijn schouders op en kijkt me niet-begrijpend aan (hij kent de blik van Marc niet natuurlijk anders zou hij niet zo onnozel kijken). Ik vertel dat hij met zijn grote voeten op de planten springt op die manier maar begrijpen doet ie het nog steeds niet, gezien zijn reactie: “Oh, maar dat kon ik niet zien door de sneeuw”.

Oke. Ik heb Marc nog niet gesproken. Ik zal zijn laptop alvast klaarzetten voor een gezellig mailtje richting post.nl *wrijft in handen* en dan leg ik hem mijn nieuwste tuinontwerpen voor. Moet ik alleen nog een camera installeren die het een en ander kan registeren. Wanneer ze (brievenbustuig) bij de volgende laag sneeuw weer zonder na te denken te kijken in het middenstuk springen lijkt het me geweldig….

…. als ze dan terecht komen in een licht afgedekte doch goedgevulde vijver.

Geplaatst in Alle logjes van 2013 | 102 reacties

Game Over?

Naast schietspelletjes ben ik ook verslaafd aan games met timemanagement. Dus zo snel mogelijk een heleboel bevelen op volgorde afwerken (alsof ik met die meiden hiero niet al genoeg te managen heb zo af en toe, ghehehe). Helemaal gek word ik er van, soms gaat dat zo snel dat je bijna niet weet waar je moet kijken maar het lukt.

Nou heb ik de meeste van deze spellen al uitgespeeld en was dus blij toen ik zag dat er een nieuwe versie van was uitgekomen. Die moest en zou ik hebben. Maar nergens was ie te krijgen. Alleen op de site van het spelletjesfront. Ik besloot het spel te kopen en maakte het bedrag over. Ik zag dan wel nergens verzendkosten vermeld maar ach, dat zou er wel al bij inbegrepen zijn.

Niet dus. Neenee, niet dat het er nog bovenop kwam hoor. Het spelletje ging namelijk niet door de brievenbus maar in een mail ontving ik een code. Hier kon ik dan twee keer gebruik van maken. Leuk, kon ik de meiden ook op een versie trakteren. Moesten ze wel samen uitvechten wie dan die ene kreeg doen. Al handenwrijvend vulde ik de code in, alle letters en cijfers pasten precies in de daarvoor bestemde vakjes. Maar na de enter zag ik vanalles behalve mijn spelletje. Ik kreeg een foutmelding. Dan nog maar eens proberen. Weer een foutmelding. En daarna het berichtje dat beide codes nu gebruikt waren. Ja heeeeeee, wat krijgen we nou? (Niks dus, afgelopen uit.).

Pissig besloot ik een mailtje te sturen. Waren ze nou helemaal van de pot gerukt? Toch hield ik het netjes, je weet maar nooit waar dat goed voor is. Een mailtje boordevol spijtbetuigingen instructies kreeg ik terug. Maar ook dat hielp niet. Het leek er op dat ik mijn geld kwijt was zonder maar even het spel gespeeld te hebben *gromt*. Ik maakte een printje van het scherm waar duidelijk iets mee mis was en schreef dat ik mijn geld terug wilde hebben. A la minuut.

Eigenlijk dacht ik dat ik met meer aan zou moeten komen. Bram Moskodinges bijvoorbeeld, al heeft die met Estelle wel genoeg aan zijn hoofd/broek/dinges. Of mijn Uzi. Want dat vonden ze vast belachelijk, ze zouden waarschijnlijk vragen of ik de code wel juist had ingevuld  of van dat soort dingen.

Maar wie schetst mijn verbazing *legt schetsboek klaar en slijpt potloodjes* toen ze een mail terugstuurden waarin ze vroegen naar mijn bankrekening? Inmiddels heb ik mijn geld terug. Dat is maar goed ook. Kijk, vrouwen die aan het kaartenrekje rukken als ik er naar sta te kijken is één ding. Dan ben ik een watje. Maar als ze me neppen of er lukt iets niet dan voelt het niet zo lekker. Wat denken ze nou eigenlijk?

Dat ze met mij een spelletje kunnen spelen??

Geplaatst in Alle logjes van 2013 | 45 reacties

EHBO

Terwijl we naar huis lopen zien we een auto met belachelijk hoge snelheid het kruispunt op sjezen waarop het overige verkeer druk begint te toeteren.

Marc: “Goh, had ik nog bijna EHBO kunnen gaan toepassen”.
Even denkt hij na en zegt:”Dan hoop ik maar dat het geen Marokkaan is. Stel je voor hij heeft net een schaap geslacht…..

…dan krijg ik misschien nog een geslachtsziekte!”

Geplaatst in Alle logjes van 2012 | 40 reacties